Wpisy z tagiem ◊ koń ◊

4Pośród koni wyróżniamy trzy grupy a mianowicie konie gorącokrwiste, konie zimnokrwiste oraz małe konie i kuce. Konie gorącokrwiste najczęściej są wykorzystywane w jeździectwie i na wyścigach. Są to konie bardzo sprawne i szybkie gdyż bardzo często mają w swej krwi domieszkę pełnej krwi angielskiej. Ich wzrost mieści się w przedziale od stu pięćdziesięciu centymetrów do stu osiemdziesięciu centymetrów. Występują w różnych maściach. Ponieważ są one bardzo żywiołowe i potrzebują dużo ruchu aby się dobrze czuły wymagają silnej ręki gdyż niekiedy są rozbrykane i trudno je prowadzić. Charakteryzują się zwartą budową ciała oraz płynnym ruchem. Do najważniejszych ras gorącokrwistych zaliczamy między innymi angloaraba, konia śląskiego, konia fryzyjskiego, konia wielkopolskiego. Konie zimnokrwiste są zwierzętami bardzo silnymi i masywnymi więc przede wszystkim wykorzystuje się je jako zwierzęta pociągowe w rolnictwie i transporcie. Pomimo swej budowy należą do zwierząt szybkich, zwinnych i ruchliwych. Ich waga może osiągnąć około tysiąca kilogramów a wzrost do dwustu centymetrów. Najważniejsze rasy koni zimnokrwistych to koń Szlezwiki, perszeron, polski koń zimnokrwisty. Najmniejszą odmianą koni są małe konie i kuce. Wykazują one cechy koni prymitywnych ale to złudzenie. Wydają się one ociężałe i powolne lecz to nie prawda. Wystarczy spłoszyć stado aby się przekonać jak te konie szybko biegają a na dodatek są bardzo sprytne i nie łatwo jest złapać kuca. Są to zwierzęta stosunkowo małe szczególnie jeśli postawimy je w pobliżu normalnego konia. Ich wzrost waha się w granicach od pięćdziesięciu centymetrów do stu czterdziestu pięciu centymetrów. Niekiedy spryt takiego konika jest dokuczliwy gdyż niekiedy mogą być bardzo niegrzeczne i uciekają z zagrody. Niekiedy są wręcz nieznośne gdyż potrafią dotkliwie pogryźć a nawet kopnąć z znienacka. Oczywiście wśród nich zdarzają się również koniki bardzo przyjazne człowiekowi a w szczególności dzieciom. Do najważniejszych ras kuców zaliczamy konia fiordzkiego, konia huculskiego, konia szetlandzkiego. Kuce rasy szetlandzkiej są miniaturkami konia zimnokrwistego. Różne rasy koni zimnokrwistych pochodzą z Niemiec, Anglii oraz Francji gdzie były hodowane i rozmnażane od dawna. Do najpopularniejszych ras hodowanych w Anglii można zaliczyć Clydesdale i Shire, konie pochodzące z Niemiec to koń szlezwicki, koń norycki i koń reński. Konie pochodzące z Francji to koń ardeński, perszeron i koń bretoński, rasa freiberger pochodzi ze Szwajcarii, koń fiński z Finlandii, z Belgii koń belgijski, z Holandii holenderski koń zimnokrwisty a z Włoch włoski koń zimnokrwisty. Perszeron pochodzi z Francji. Jest koniem średniej wielkości bo w kłębie ma od stu sześćdziesięciu centymetrów do stu siedemdziesięciu centymetrów. Jest to koń o umaszczeniu siwym lub karym, bardzo inteligentny i o łagodnym usposobieniu. Ma dość krótkie nogi. Najczęściej wykorzystywany jest do ciężkich prac polowych oraz w pracach leśnych. Koń fiński jest średniego wzrostu bo ma około stu pięćdziesięciu pięciu centymetrów. Najczęściej ma umaszczenie kasztanowate. Jest on uważany za najszybszego konia zimnokrwistego na świecie. Ma lekka budowę ciała więc używany jest nie tylko jako koń roboczy ale również jako koń wierzchowy i rekreacyjny.

Kategoria: Informacje podstawowe  | Tagi: , , , , , , , , , | Data: wtorek, Grudzień 01st, 2009

6Konie pociągowe należą do koni zimnokrwistych. Są one bardzo spokojne i mają łagodny charakter. W dawnych czasach konie zimnokrwiste używane były przede wszystkim w rolnictwie oraz jako zwierzęta pociągowe w transporcie. Niemcy, Francja oraz Anglia są krajami gdzie wyhodowano najbardziej znane rasy tych koni. Podczas hodowli uważano szczególnie na takie ich zalety jak siła i spokój gdyż jaki konie pociągowe o dużej wadze musiały się odznaczać takimi przymiotami. W latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia konie pociągowe zaczęły coraz częściej być zastępowane przez traktory i ciężarówki. Stopniowo rola takiego konia zaczęła spadać i w chwili obecnej konie zimnokrwiste można spotkać dość rzadko. Jest grono hodowców które zachowało ta rasę a z czasem grono to się powiększyło gdyż okazało się że konie tej rasy wracają do łask. Konie pociągowe znalazły swe miejsce przy pracach leśnych. To właśnie dzięki koniowi zachowany jest ekosystem. Konie pociągowe można również spotkać na wsi gdzie służą przede wszystkim przy pracach polowych.

Kategoria: Informacje podstawowe  | Tagi: , , , , , , | Data: piątek, Październik 30th, 2009

3Koń zbudowany jest z głowy, szyi, tułowia i nóg. Na głowie wyróżniamy dwie części a mianowicie część górną tak zwaną mózgową oraz część pyskową. Na części górnej wyróżniamy potylicę umieszczoną za uszami gdzie z szyją łączy się głowa. Przed i miedzy uszami znajduje się ciemię które jest pokryte grzywką. Między oczami znajduje się czoło a poniżej oczodoły i oczy. Pomiędzy małżowiną uszną a okiem są skronie. Część pyskowa to przede wszystkim nos z grzbietem nosa, nozdrza, chrapy i otwory nosowe. Pysk konia otaczają wargi dolna i górna. Na szyi konia wyróżniamy jej boki lewy i prawy, kark, grzywę, dolny brzeg szyi czyli podgardle. Tułów konia składa się z trzech części a mianowicie przodu, środka i zadu. Przód tułowia to na przykład kłąb, łopatka, środek to grzbiet, lędźwie, mostek, brzuch, podbrzusze, a zad to krzyż, pośladki, nasada, rzep i kiść ogona. Koń ma cztery nogi zakończone kopytami. Noga konia składa się miedzy innymi z przedramienia, pęciny, kopyta. Na wewnętrznej stronie przedramienia i stawu skokowego znajdują się kasztany.

Kategoria: Informacje podstawowe  | Tagi: , , , , , , , | Data: czwartek, Październik 08th, 2009

2W zależności od prędkości osiąganej przez konia rozróżniamy takie rodzaje chodów jak: stęp, kłus, galop i cwał. Są to naturalne chody konia. Mamy również chody specjalne które są wytrenowane przez jeźdźca. Najspokojniejszym chodem jest step. Stęp należy do chodów czterotaktowych czyli podczas ruchu konia słychać cztery uderzenia kopyt końskich. Stępy dzielimy na zebrany gdzie krok jest krótszy oraz stęp wyciągnięty gdzie ślady kopyt tylnych przekraczają ślady kopyt przednich. Nieco szybszy jest kłus będący chodem dwutaktowym w którym jednoczesny ruch czynią nogi będące po przekątnej czyli na przykład prawa tylna z lewą przednią. Galop jest chodem trzytaktowym i w zależności od tego która noga stawiana jest pierwsza mamy galop z lewej lub prawej nogi. Najszybszym z chodów konia jest cwał. Jest to chód czterotaktowy który może się zmieniać w zależności od tempa. Konie mogą galopować z szybkością około pięćdziesięciu kilometrów na godzinę na dłuższych odległościach a na krótszych ich tempo może osiągnąć sześćdziesiąt kilometrów na godzinę. Inne znane chody koni to inochód który jest chodem dwutaktowym, tolt chód czterotaktowy oraz piaff chód który spotykany jest na konkursach ujeżdżeniowych.

Kategoria: Informacje podstawowe  | Tagi: , , , , , , , , | Data: poniedziałek, Październik 05th, 2009